Neste tempo de Nadal, desde o Facho queremos desexar boas festas compartindo unha imaxe que non pide ruído nin celebración fácil, senón atención. Un cadro de Isaac Díaz Pardo que nos propón mirar cara a fóra non como quen se evade, senón como quen se fai cargo do que hai: o país, a memoria, o traballo pendente.
Díaz Pardo foi moitas cousas, pero sobre todo foi alguén que non deixou de mirar: ao pasado para entendelo, ao presente para construílo e ao futuro sen inxenuidade. Que a Academia de Belas Artes lle dedicase o Día das Belas Artes 2025 non o converte en estatua; ao contrario, devólveo á conversación.
